ไวรัสคือชิ้นส่วนของ DNA ที่มีเปลือกโปรตีนหุ้ม ไวรัสไม่สามารถขยายพันธุ์โดยตัวของมันเองได้ แต่จะใช้วิธีการแทรกชิ้นส่วน DNA เข้าไปในเซลล์สิ่งมีชีวิตอื่นๆ แล้วก็ใช้วัตถุดิบของเซลล์นั้นในการสร้างสำเนาของไวรัสขึ้นมา บางทีไวรัสก็อาจจะแฝง DNA ของตัวเองเข้าไปอยู่ในจีโนมของเซลล์เลย ดังเช่นที่ bracovirus แฝงเข้าไปอยู่ในจีโนมของแมลงจำพวกแตนเบียน

ใครที่ไม่เชื่อว่าทำดีแล้วจะได้ดี คงต้องหันกลับมาอ่านข่าวนี้แล้วแหละ เมื่อมีงานวิจัยชี้ให้เห็นว่าคนที่มีน้ำใจชอบช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทนจะได้รับสิ่งที่ประเสริฐที่สุดในชีวิต นั่นคือ อายุที่ยืนยาวขึ้น

ทีมวิจัยที่นำโดย Sara Konrath แห่งมหาวิทยาลัยมิชิแกน ได้ติดตามข้อมูลสำรวจจากกลุ่มตัวอย่าง 10,317 คนในรัฐ Wisconsin ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี 1957 ถึง 2008 กลุ่มตัวอย่างมีทั้งชายและหญิงอย่างละประมาณครึ่งต่อครึ่ง รายละเอียดของข้อมูลที่ติดตาม ได้แก่ ข้อมูลทางด้านสุขภาพ ความถี่ในการอาสาช่วยงานสาธารณะ เหตุผลในการออกช่วยงาน การสูบบุหรี่ การดื่มเหล้า ฯลฯ

หินพัมมิซ (pumice) เป็นหินที่เกิดจากลาวาที่พ่นออกมาจากภูเขาไฟแล้วเย็นตัวและลดความดันอย่างรวดเร็ว ลักษณะพิเศษของหินพัมมิซคือมีรูพรุนทำให้มันสามารถลอยน้ำได้

ศ. Martin Brasier แห่งมหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ดและคณะ ได้เขียนบทความลงวารสาร Astrobiology เสนอว่าหินพัมมิซนี่แหละคือบ้านหลังแรกที่ชีวิตได้ก่อกำเนิดขึ้น หรืออย่างน้อยก็เป็นบ้านที่สิ่งมีชีวิตพวกแรกๆ ใช้เป็นจุดเริ่มของวิวัฒนาการ

ลักษณะของหินพัมมิซที่ทำให้ทีมวิจัยเชื่อเช่นนั้น ได้แก่

• มีสัดส่วนพื้นที่ผิวต่อปริมาตร (surface-area-to-volume ratio) สูง

นักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันเชื่อว่าดวงจันทร์เป็นปัจจัยหนึ่งที่จำเป็นของวิวัฒนาการแห่งสรรพชีวิตบนโลกนี้ หากไม่มีดวงจันทร์เบ้งๆ คอยรักษาสมดุลของแรงโน้มถ่วง แกนหมุนของโลกจะแกว่งกลับไปกลับมาด้วยอัตราการเปลี่ยนแปลงประมาณ 85 องศาต่อ 100,000 ปี ซึ่งนั่นหมายความว่าโลกจะต้องเผชิญกับยุคหนาวจัดสลับกับยุคร้อนจัดอย่างแปรปรวน จนสิ่งมีชีวิตไม่มีเวลาพอที่จะวิวัฒนาการปรับตัวได้ทัน

ทีมวิจัยที่นำโดย Eiluned Pearce แห่งมหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ด ได้ทำการวัดขนาดกระโหลกศีรษะมนุษย์จากกลุ่มประชากรต่างๆ เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างขนาดของโพรงสมองกับระยะห่างของที่อยู่อาศัยจากเส้นศูนย์สูตร

กระโหลกที่ใช้การวิจัยนี้เป็นของชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในดินแดนของอังกฤษ, ออสเตรเลีย, หมู่เกาะคานารี, จีน, ฝรั่งเศส, อินเดีย, เคนยา, ไมโครนีเซีย, สแกนดิเนเวีย, โซมาเลีย, อูกันดา, สหรัฐอเมริกา

ผลปรากฏว่าขนาดสมองของคนที่อาศัยอยู่ห่างจากเส้นศูนย์สูตรจะมีขนาดใหญ่กว่าคนที่อาศัยอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร

นับตั้งแต่การค้นพบฟอสซิลชิ้นประวัติศาสตร์ในปี 1861 ชื่อของ Archaeopteryx ก็ได้รับการกล่าวถึงในตำแหน่งของ "บรรพบุรุษนกตัวแรก" มาตลอด (ขนาดชื่อวิทยาศาสตร์ของมันเองก็ยังแปลว่า "ปีกอันเก่าแก่" เลย) เพราะมันมีลักษณะที่กึ่งๆ กลางๆ ระหว่างนกกับสัตว์เลื้อยคลาน เช่น มีขนแบบนก, ขาหน้ามีสามนิ้ว, กระดูกอกแบบของนก แต่กลับมีฟันและมีกงเล็บที่ขาหน้าแบบพวกสัตว์เลื้อยคลาน เป็นต้น แต่หลังๆ มานี้ พอนักวิทยาศาสตร์ค้นพบฟอสซิลของไดโนเสาร์อีกหลายตัวที่มีลักษณะดังกล่าวและมีอายุมากกว่า Archaeopteryx (อายุ Archaeopteryx อยู่ที่ประมาณ 150 ล้านปี) หลายคนก็เริ่มกระอักกระอ่วนใจที่จะเรียก Ar

พระจันทร์เต็มดวงถูกผูกเข้ากับความเชื่อของสิ่งอันตรายต่างๆ มากมาย (ที่แพร่หลายสุดก็น่าจะเป็นเรื่องของมนุษย์หมาป่า) และจากการวิจัยล่าสุดในทวีปแอฟริกาได้พิสูจน์แล้วว่าพระจันทร์เต็มดวงคือสัญญาณอันตรายจริงๆ

ไม่ใช่จากมนุษย์หมาป่า แต่เป็นสิงโต!

ทีมวิจัยที่นำโดย Craig Packer แห่ง University of Minnesota ได้เก็บข้อมูลเหตุการณ์ที่สิงโตเข้าทำร้ายมนุษย์ในประเทศแทนซาเนีย และแยกวิเคราะห์ตามช่วงเวลาในแต่ละวัน, เดือน, ปี

ตั๊กแตนกิ่งไม้ในสกุล Timema หลายชนิดที่อาศัยอยู่ทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา มีการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ ตัวเต็มวัยตัวเมียจะออกลูกเป็นตัวเมียอีกตัวโดยไม่ต้องพึ่งการผสมจากสเปิร์ม ซึ่งในทางเทคนิคก็ไม่ต่างจากการโคลนนิงตัวเองเท่าไรนัก เพราะตัวลูกกับตัวแม่มีลักษณะทางพันธุกรรมที่เหมือนกันเกือบทุกประการ

ทีมนักวิจัยที่นำโดย ดร. Tanja Schwander แห่ง Simon Fraser University ประเทศแคนาดา อยากรู้ว่าตั๊กแตนกิ่งไม้ Timema spp. ที่โคลนนิงตัวเองเหล่านี้มีวิวัฒนาการมานานขนาดไหนแล้ว พวกเธอจึงวิเคราะห์ DNA ย้อนกลับไปยังจุดกำเนิดที่ตั๊กแตนกิ่งไม้พวกนี้แยกออกมาเป็นสปีชีส์

เพลี้ยหอยปุยฝ้าย (cottony cushion scale insect, Icerya purchasi) เป็นแมลงที่เป็นกะเทย (hermaphrodite) นั่นคือ มีทั้งไข่และสเปิร์มในตัว เพลี้ยที่เป็นตัวผู้หรือตัวเมียแท้ๆ นั้นหายากมาก

มีความเชื่อดั้งเดิมที่ว่า นิ้วเราจะเหี่ยวเมื่อโดนน้ำเพราะว่ามันดูดน้ำเอาไว้ แต่ Mark Changizi ไม่ได้คิดเช่นนั้น เค้าตั้งสมมุติฐานว่า การที่นิ้วของเราเหี่ยวเมื่อโดนน้ำนั้นมันมีเหตุผลอื่นนอกจากความเชื่อดั้งเดิม

นักวิทยาศาสตร์ได้ค้นพบตั้งแต่ช่วงกลางทศวรรษที่ 30 แล้วว่าถ้าระบบประสาทภายในนิ้วนั้นถูกทำลายอาการนิ้วเหี่ยวนี้จะไม่เกิดขึ้น ซึ่งแสดงให้เห็นว่าผิวหนังบริเวณนิ้วถูกควบคุมโดยระบบประสาทที่อยู่บริเวณนิ้ว