เราคงรู้กันดีว่า ในคู่โครโมโซมเพศ ตัวโครโมโซม Y นั้นมีขนาดเล็กกว่าโครโมโซม X มาก แต่กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว โครโมโซม Y เคยมีความยาวเท่ากับโครโมโซม X บังเอิญโชคชะตาเกิดอะไรขึ้นไม่ทราบ เมื่อประมาณ 300 ล้านปีที่แล้ว ถึง 166 ล้านปีที่แล้ว ชิ้นส่วนโครโมโซม Y ในบรรพบุรุษของเราเกิดหักหลุดออกมาแล้วต่อกลับเข้าไปแบบสลับหัวสลับหาง พอมาจับคู่กับโครโมโซม X เพื่อแบ่งตัวสร้างเซลล์สืบพันธุ์ ชิ้นส่วนของโครโมโซม Y ที่เชื่อมกับโครโมโซม X ไม่ได้เลยหลุดหายไปจากเส้นทางวิวัฒนาการ และหลังจากชิ้นส่วนอันแรกหายไป ผลร้ายก็ตามมาเป็นลูกโซ่ ทำให้ชิ้นส่วนของโครโมโซม Y หายไปเรื่อยๆ จนเหลือเป็นตุ้มจิ๋วอย่างในปัจจุบัน

ภาพที่เห็นฝูงปลาทั้งฝูงตื่นตกใจเมื่อมีปลาตัวใดตัวหนึ่งถูกทำร้าย เป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจมาก นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าร่างกายปลาที่ถูกทำร้ายจะปล่อยสารเคมีบางอย่างออกมาที่เตือนภัยให้ปลาตัวอื่นๆ ได้รับรู้ถึงอันตราย นักวิทยาศาสตร์เรียกชื่อสารเคมีเตือนภัยนั้นว่า "Schreckstoff" (เป็นภาษาเยอรมัน แปลว่า scary stuff หรือ ของน่ากลัว)

ทีมวิจัยจาก Duke/National University of Singapore และ A*Star's Neuroscience Research Partnership ของสิงคโปร์ พบว่าองค์ประกอบสำคัญอย่างหนึ่งของ Schreckstoff คือน้ำตาลตัวหนึ่งที่เรียกว่า "glycosaminoglycan (GAG) chondroitin"

นักชีววิทยามักคิดกันว่าตัวผู้ลงทุนน้อยกว่าตัวเมียในแง่ของการผลิตเซลล์สืบพันธุ์ เนื่องจากสเปิร์มมีขนาดเล็กกว่าเซลล์ไข่มาก ตัวผู้สามารถผลิตสเปิร์มได้เป็นล้านอย่างสบายๆ แต่การทดลอง Damian Dowling แห่ง Monash University และ Leigh Simmons แห่ง University of Western Australia กลับแสดงให้เห็นว่าต้นทุนของการผลิตสเปิร์มก็ไม่ได้ราคาถูกอย่างที่เชื่อกัน

หนึ่งในคำถามทางชีววิทยาที่สะกิดติ่งหัวใจนักชีววิทยามากที่สุด คือ คำถาม "ชีวิตกำเนิดมาได้อย่างไร?" ฟังดูแล้วมันเป็นคำถามพื้นฐานที่ชีววิทยาควรรู้คำตอบก่อนที่จะมีวิชาชีววิทยาด้วยซ้ำ (จะเรียนเกี่ยวกับชีวิตไปทำไม ถ้าไม่รู้ว่ามันเกิดมาได้อย่างไร) แต่คำตอบที่คุณจะได้จากนักชีววิทยาในทุกวันนี้ก็คือ "เรา(ยัง)ไม่รู้"

การกำเนิดของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ (multicellular life) เป็นหนึ่งในก้าวสำคัญของวิวัฒนาการชีวิตเท่าที่ได้เคยเกิดมาบนโลกนี้ นักชีววิทยาหลายคนเชื่อว่ากระบวนการที่เกิดขึ้นจะต้องซับซ้อนและกินระยะเวลายาวนานหลายต่อหลายรุ่น

แต่การทดลองของทีมวิจัยที่นำโดย William Ratcliff แห่ง University of Minnesota ได้ใช้ยีสต์จำลองเหตุการณ์ของวิวัฒนาการการกำเนิดสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ ถือเป็นครั้งแรกที่นักวิทยาศาสตร์สามารถสาธิตขั้นตอนของการเปลี่ยนผ่านจากสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวมาเป็นสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ในห้องทดลองได้...

ภาวะโลกร้อนหรือการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศโลกอาจทำให้ชีวิตของสัตว์และพืชหลายชนิดลำบากขึ้น แต่ไม่ใช่สำหรับนกอัลบาทรอส (Diomedea exulans) เพราะอุณหภูมิทะเลที่สูงขึ้นทำให้มันบินได้เร็วขึ้นและจับปลามาเลี้ยงลูกได้ดีขึ้น

ปลวกกับมดเป็นแมลงสังคมที่มีการแบ่งชนชั้นวรรณะออกเป็นวรรณะทำงาน (worker caste), วรรณะทหาร (soldier caste), วรรณะสืบพันธุ์ (reproductive caste) ขณะที่รังผึ้งมีเพียงสองวรรณะเท่านั้น คือ วรรณะทำงาน กับ วรรณะสืบพันธุ์ โดยที่ผึ้งงานจะสับเปลี่ยนหน้าที่ไปเรื่อยๆ ตามอายุที่เพิ่มขึ้น เช่น เริ่มจากดูแลรัง, เลี้ยงตัวอ่อน, หาอาหาร, ปกป้องรัง, นั่งเฉยๆ เป็นต้น

สิ่งที่มนุษย์แตกต่างจากลิงเอพอื่นๆ อย่างชัดเจนที่สุด คือ เราไม่มีขนรุงรังเหมือนพวกมัน ขนเส้นสั้นๆ บนร่างกายของมนุษย์เป็นเหมือนแค่ร่องรอยทางวิวัฒนาการที่ฝากอยู่บนตัวเรา ไม่ได้มีความจำเป็นอะไร

แต่การทดลองของ Michael Siva-Jothy และ Isabelle Dean แห่งมหาวิทยาลัยเชฟฟิลด์ ประเทศอังกฤษ กลับชี้ให้เห็นว่าขนบนร่างกายเราก็อาจจะมีประโยชน์อยู่บ้าง อย่างน้อยก็ช่วยให้ตัวแมลงปรสิตมากัดเราได้น้อยลง

นับจากวันแรกของปี 2012 เป็นต้นไป ในที่สุดการตั้งชื่อพืชชนิดใหม่ก็จะไม่จำเป็นต้องมีคำบรรยายชื่อพืชเป็นภาษาละตินแล้ว และไม่จำเป็นต้องตีพิมพ์ลงในวารสารวิชาการที่เป็นกระดาษอีกด้วย (หมายถึงเขายอมรับให้เผยแพร่แค่ในวารสารวิชาการฉบับออนไลน์ก็ได้ ไม่ได้แปลว่าอนุญาตให้เขียนบรรยายโพสต์ลง Facebook นะ อย่าเข้าใจผิด)

ธรรมเนียมปฏิบัตินี้มีมานานมาตั้งแต่สมัยบุราณกาลนับร้อยสองร้อยปี และเพิ่งจะมาได้รับมติเห็นชอบให้เปลี่ยนในการประชุม International Botanical Congress ครั้งล่าสุดที่เมลเบิร์นในเดือนกรกฎาคม 2011 นี้เอง

University Grants Commission (UGC) หรือคณะกรรมการกำกับมหาวิทยาลัยของอินเดีย (ชื่อแปลตามตัวคือหน่วยงานให้ทุนมหาวิทยาลัย) ประกาศว่าคณะกรรมการเตรียมออกกฏใหม่ให้ยกเลิกการผ่าสัตว์เพื่อการศึกษาแทบทั้งหมด และหันมาใช้แบบจำลองคอมพิวเตอร์และหุ่นจำลองแทน

กระแสกดดันให้ลดการฆ่าสัตว์เพื่อการศึกษานั้นมีขึ้นทั่วโลก สหรัฐฯ และอังกฤษเองก็ถูกกดดันจากทั้งหน่วยงานเคลื่อนไหวและค่าใช้จ่ายที่แพงจนเกินไปในการเลี้ยงสัตว์เพื่อการศึกษาเหล่านี้จนต้องหันมาใช้แบบจำลองแทนไปก่อนแล้ว

แต่อาจารย์ชีววิทยาก็ออกมาค้านว่าประสบการณ์ตรงจากการสัมผัสไม่สามารถทดแทนได้ด้วยการใช้แบบจำลองเช่นนี้