นักวิจัยสองคน คือ Lutz Bornmann แห่ง Max Planck Society และ Loet Leydesdorff แห่ง Amsterdam School of Communications Research ได้คิดวิธีใช้ Google Maps ประเมินและแสดงความสามารถของเมืองต่างๆ ทั่วโลกในการผลิตผลงานด้านวิทยาศาสตร์ หลักการประเมินก็ไม่ซับซ้อนมาก คือ ดูจากปริมาณของผลงานในระดับ "สุดยอด" ("excellent paper") เทียบกับผลงานทั้งหมดที่ตีพิมพ์ในแต่ละปีว่าสูงกว่าหรือน้อยกว่าค่าที่คาดการณ์เอาไว้แค่ไหน เช่น ถ้าคาดการณ์ไว้ว่าผลงานระดับสุดยอดมีประมาณ 10% ของผลงานที่ตีพิมพ์ทั้งหมดในแต่ละปี หากเมืองนั้นผลิตได้สูงกว่า ก็แสดงว่าเมืองนั้นมีความสามารถในการผลิตงานวิทยาศาสตร์สูง แต่หากเมืองนั้นทำได้น้อยกว่า ผลก็กลับกัน
การจะวัดว่างานไหน "สุดยอด" หรืองานไหน "ไม่สุดยอด" ก็ดูเอาจากจำนวนครั้งที่ได้รับการอ้างอิงในผลงานอื่นๆ คิดกันง่ายๆ งานที่อยู่ในระดับสุดยอดเลิศล้ำไตรภพจบหล้าก็ควรจะได้รับการอ้างอิงเยอะๆ งานไหนอ่านแล้วดูไม่เข้าท่าก็ไม่ควรจะมีคนสนใจ
ทั้งสองคนเผยแพร่วิธีและผลการทดลองใน arXiv.org พร้อมกับส่วนภาคผนวกที่เว็บ http://www.leydesdorff.net/topcity/ ผลการทดลองมีแค่ใน 3 สาขาวิชาเท่านั้น คือ ฟิสิกส์ เคมี และจิตวิทยา ตัวอย่างภาพข้างล่างเป็นของสาขาเคมี วงกลมสีเขียวคือเมืองที่มีผลงานระดับสุดยอดสูงกว่าที่คาดการณ์ไว้ (ยิ่งเขียวเข้ม ยิ่งดี) ส่วนวงกลมสีแดงคือเมืองที่ทำผลงานระดับสุดยอดได้ไม่ถึงเป้า (ยิ่งแดงมาก ยิ่งแย่) พวกกึ่งๆ กลางๆ ลูกผีลูกคนก็เป็นสีส้มๆ เหลืองๆ ไป และขนาดของวงกลมแสดงถึงจำนวนผลงานที่ตีพิมพ์ในแต่ละปี วงใหญ่แสดงว่าผลิตงานออกมาเยอะ วงเล็กแสดงว่างานน้อย (ที่ไม่มีวงเลย ผมสงสัยว่าน่าจะหมายถึงไม่มีข้อมูล)
