เพื่อสานต่อความฝันของไอน์สไตน์ เป็นเวลากว่าสองทศวรรษที่ทฤษฎีสตริงทำท่าว่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในการทำหน้าที่อธิบายถึง "ทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง" แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่สามารถบรรลุเป้าหมายได้ เหตุเพราะเป็นเรื่องยากเกินไปที่จะทำการทดสอบมิติทั้งหมด "11 มิติ" ให้เห็นได้จริงนั่นเอง
ด้วยความบังเอิญ, ขณะนั่งฟังเพื่อนร่วมงานบรรยายเรื่องสมการของความพัวพันเชิงควอนตัม ศาสตราจารย์ท่านหนึ่งรู้สึกคุ้นเคยกับสมการที่ว่านี้เป็นอย่างยิ่ง และได้กลับไปค้นดูงานวิจัยของตัวเองที่บ้าน จนในที่สุดก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าสมการนั้นเหมือนกับที่ตัวเองเคยคิดไว้หลายปีก่อน แต่เป็นสมการที่ใช้ทฤษฎีสตริงมาอธิบายคุณลักษณะของ "หลุมดำ"
เมื่อเป็นเช่นนี้ หากสมการเหมือนกันจริง จะทำให้ทฤษฎีสตริงถูกนำมาใช้คาดคะเนผลลัพท์ของความพัวพันเชิงควอนตัมได้ และในเมื่อการคาดคะเนพฤติกรรมของอนุภาคพัวพันสามารถทดลองได้ในห้องแล็ป นั่นหมายถึงนี่จะเป็นครั้งแรกที่มนุษย์จะสามารถ "ทดสอบ" บางส่วนของทฤษฎีสตริงได้จากการทดลอง โดยงานวิจัยดังกล่าวได้ถูกตีพิมพ์ในวารสาร Physical Review Letters แล้ว
ที่มา:
ขอบคุณสำหรับข่าวใหญ่ครับ
ขอบคุณสำหรับข่าวใหญ่ครับ ฟิสิกส์ใกล้ไปถึงจุดสูงสุดของทฤษฎีแล้ว ผมเก็งไว้ว่าทฤษฎีนี้น่าจะใช่ เพราะการค้นพบมัน "ช่างบังเอิญและงดงาม" ตั้งแต่เริ่มต้นมาแล้ว
สาขานี้อาศัยความบังเอิญสูงมาก
สาขานี้อาศัยความบังเอิญสูงมากๆ เลยนะครับเนี่ย รอฟังผลครับ
เป็นข่าวใหญ่จริงๆครับ ใครจะคิ
เป็นข่าวใหญ่จริงๆครับ
ใครจะคิดว่าเส้นด้ายเส้นเล็กๆ จะทำให้เกิดสิ่งต่างๆมากมาย มาทั้ง 11 มิติได้
เป็นข่าวที่สุดยอดจริงๆ
เป็นข่าวที่สุดยอดจริงๆ
ผมว่าข่าวโปรโมทแหงๆ
ผมว่าข่าวโปรโมทแหงๆ 55
ใจจริงผมอยากให้ทฤษฎี้ล้มเหลวนะ สงสัยนักฟิสิกส์จะตายกันยกแผง
ผมว่าจุดสุดยอดของฟิสิกส์ ยังอีกไกล....