ลองจินตนาการถึงวันหนึ่งที่เผ่าพันธุ์มนุษย์โดยสารยานอวกาศไปตั้งรกรากบนดาวเคราะห์ดวงใหม่ เอาแค่การเดินทางไปยังระบบดาวฤกษ์ที่ใกล้ที่สุดก็ต้องใช้เวลานับร้อยๆ ปีแล้ว นั่นแปลว่าทางเดียวที่เราจะไปสร้างอาณานิคมบนโลกใหม่ก็คือเราต้องสืบพันธุ์ออกลูกออกหลานกันบนยานอวกาศให้ได้
Athena Andreadis นักชีววิทยาแห่ง University of Massachusetts Medical School ให้ความเห็นในงานประชุม 100-Year Starship Symposium เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2011 ว่ากระบวนการสืบพันธุ์ของมนุษย์นั้นวิวัฒนาการมากับสภาพแรงโน้มถ่วงของโลก ในอวกาศที่เป็นสภาพไร้น้ำหนัก เราอาจจะมีปัญหาได้
เริ่มตั้งแต่ขั้นแรกของการสืบพันธุ์เลย แม้แต่กับการมีเซ็กซ์ เราไม่สามารถรับประกันได้ว่ามนุษย์บนยานอวกาศจะสามารถหลั่งน้ำอสุจิให้สเปิร์มว่ายเข้าไปผสมกับไข่ได้ การมีเซ็กซ์ในสภาพไร้น้ำหนักนั้นก็ไม่ต่างการดันกำแพงไปเรื่อยๆ เพราะมันไม่มีแรงเสียดทานกับพื้นคอยต้าน
ขั้นต่อมาเมื่อตัวอ่อนพัฒนาในครรภ์ เราก็ไม่รู้อีกว่าตัวอ่อนจะเจริญเป็นทารกที่สมบูรณ์ได้หรือไม่ เรารู้แค่ว่าสภาพไร้น้ำหนักทำให้ร่างกายผู้ใหญ่มีความดันโลหิตลดลง, กระดูกสูญเสียแร่ธาตุ, กล้ามเนื้อเสื่อมสภาพ ฯลฯ ผลกระทบต่อตัวอ่อนในครรภ์อาจจะรุนแรงถึงขั้นมีผลต่อระบบประสาทเลยทีเดียว
ขั้นสุดท้ายคือการคลอด ถ้าอยู่บนโลก น้ำหนักตัวของทารกจะช่วยผลักให้ทารกเคลื่อนตัวออกจากช่องคลอดได้ แต่ในสภาพไร้น้ำหนัก เราก็ไม่รู้อีกเช่นกันว่าจะทำคลอดทารกอย่างไรดี
หนทางออกของปัญหานี้ดูเหมือนจะต้องรอเทคโนโลยีการสร้างแรงโน้มถ่วงเทียมบนยานอวกาศซึ่งตอนนี้ยังไม่เห็นแม้แต่เงา มีอย่างมากก็แค่ควัน (อย่าว่าแต่ยานอวกาศที่มีแรงโน้มถ่วงเทียมเลย เอาแค่ยานอวกาศที่จะให้มนุษย์อาศัยได้เป็นร้อยๆ ปีก็ยังไม่รู้เลยว่าจะทำกันอย่างไร)
และอันนี้คือแค่ "การเดินทางไป" เท่านั้นนะครับ ยังไม่รับประกันว่าเมื่อไปถึงที่ดาวเคราะห์อีกดวงแล้ว เราจะสามารถตั้งรกรากกันได้สำเร็จ
ถึงอย่างไรก็อย่าเพิ่งหมดหวังในมนุษยชาติแล้วกัน...
ที่มา - SPACE.com

