อะไรกันเนี่ย! รัฐบาลนี้เบิกงบประจำปีมาใช้หมดแล้วเหรอ?? อย่าเข้าใจผิดไป เว็บ JuSci.net ของเราเป็นเว็บข่าววิทยาศาสตร์ ไม่ใช่เว็บข่าวการเมือง (อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่)

"งบ" ของข่าวนี้เป็นการเปรียบเทียบ "งบประมาณทางนิเวศวิทยา" ที่ดาวเคราะห์โลกมีให้กับมนุษย์ ว่ากันในทางนิเวศวิทยาแล้ว มนุษย์ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตต้องการทรัพยากรในการดำรงชีพ และโลกก็มีระบบในการหมุนเวียนพลังงานและทรัพยากรเหมือนๆ กับที่เราหมุนเงินมาใช้ทำโน่นทำนี่ ความสามารถในการหมุนเวียนทรัพยากรของโลกนี่แหละคืองบประมาณของชาวโลกอย่างเราๆ ที่ต้องแบ่งใช้กับสิ่งมีชีวิตทุกชนิดบนโลก

หากเราใช้ทรัพยากรเกินกว่าที่โลกจะหมุนให้ทัน ก็เทียบได้กับมนุษย์เราใช้เงินเกินงบประมาณ เช่น ถ้าเราปล่อย CO₂ มากกว่าวัฏจักรคาร์บอนจะหมุนมันทัน ก็เท่ากับเราปล่อย CO₂ เกินงบ, หรือถ้าเราตัดไม้เกินกว่าที่ป่าจะโตได้ทัน ก็คือเราตัดไม้เกินงบ

นักวิทยาศาสตร์ของกลุ่ม Global Footprint Network ก็ได้อาศัยแนวคิดอันนี้มาคำนวณว่า สมมติให้โลกมีงบให้เราใช้ปีต่อปี มนุษย์เราใช้งบประมาณนี้เกินดุล ขาดดุล หรือสมดุลอย่างไรบ้าง? และถ้าเราใช้งบกันเกินกว่าที่โลกมีให้ เราใช้งบประจำปีหมดในวันที่เท่าไรของปี ซึ่ง Global Footprint Network เรียกวันที่งบประจำปีหมดลงว่า "Earth Overshoot Day"

นักวิทยาศาสตร์รู้อยู่เต็มอกว่าโลหะต่างๆ เช่น ทองคำ นิกเกิล แพลทตินัม ทังสเตน อิริเดียม เป็นต้น มีแนวโน้มชอบเข้าไปหลอมรวมอยู่กับแร่เหล็กซึ่งหลอมเหลวอยู่ตรงใจกลางโลก ซึ่งนั่นก็หมายความว่า เราไม่ควรจะพบโลหะพวกนี้บนพื้นผิวโลกเลย หรือถ้าพอจะมี ก็ควรมีอยู่น้อยมากๆ ไม่ใช่มีพอให้ขุดทำเป็นเหมืองกันทั่วโลกแบบที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

ดังนั้นจึงมีคนคิดทฤษฎีหนึ่งขึ้นมาโดยอธิบายว่าโลหะที่เราขุดมาซื้อขายกันแทบเป็นแทบตายทุกวันนี้จะต้องตกลงมาจากฟากฟ้าเมื่อ 3.8-4.0 พันล้านปีก่อน แต่อ๊ะ! มันไม่ได้ถูกพระเจ้าหรือเง็กเซียนฮ่องเต้โปรยลงมาหรอกนะ

ทฤษฎีนั้นบอกไว้ว่า ระบบสุริยะในยุคเริ่มต้นได้ถูกฝนอุกกาบาตเข้าระดมชน อุกกาบาตที่อุดมไปด้วยโลหะเหล่านี้นั่นเองที่นำแร่โลหะมีค่าเข้ามาโปรยไว้บนผิวโลก และเมื่อเร็วๆ นี้ทีมวิจัยที่นำโดย Matthias Willbold แห่ง University of Bristol สหราชอาณาจักร ได้เสนอหลักฐานชิ้นสำคัญที่สนับสนุนทฤษฎี "ทองคำจากอวกาศ"

หลักฐานของ Matthias Willbold ก็คือ ชั้นหินโบราณที่พวกเขาไปขุดมาจากภาคตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะกรีนแลนด์ซึ่งมีอายุ 4.3 พันล้านปี (ก่อนการระดมชนของฝนอุกกาบาตในทฤษฎี) จากการวิเคราะห์ไอโซโทปของทังสเตน ผลปรากฏว่าชั้นหินของกรีนแลนด์มีสัดส่วนไอโซโทปของทังสเตน-182 ต่อ ทังสเตน-184 ต่ำกว่าชั้นหินสมัยใหม่จากที่อื่นๆ ประมาณ 13 ส่วนในล้าน (parts per million)

นักวิทยาศาสตร์รู้ดีว่าฝนอุกกาบาตที่ระดมเข้าชนระบบสุริยะรวมทั้งโลกเมื่อ 3.8-4.0 พันล้านปีที่แล้วมีไอโซโทปของทังสเตน-182 น้อยกว่าทังสเตน-184 มาก ดังนั้นพวกเขาจึงสรุปทันทีว่าค่าแตกต่างระหว่างสัดส่วนไอโซโทปทังสเตนของหินยุคโบราณและยุคใหม่จะต้องเป็นผลมาจากการพุ่งชนของฝนอุกกาบาตแน่

จากการคำนวณด้วยตัวเลขที่มี ให้ผลออกมาว่า 0.5% ของมวลเปลือกโลก (รวมชั้นแมนเทิล) ในปัจจุบันมาจากมวลที่ฝนอุกกาบาตในครั้งโบราณเอามาเพิ่มให้ (ตัวเลข 0.5% อาจฟังดูไม่มาก แต่จริงๆ แล้วมันเท่ากับ 30 ล้านล้านล้านตัน!)

นอกจากหลักฐานชิ้นนี้แล้วนักวิทยาศาสตร์ยังเชื่อว่าร่องรอยการระดมชนของอุกกาบาตบนดวงจันทร์ก็เป็นหลักฐานอีกชิ้นที่สนับสนุนทฤษฎีนี้ เพราะร่องรอยเหล่านั้นเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันพอดี

ดังนั้นก็เป็นไปได้ว่าทองคำที่หลายคนเข้าไปมุงแย่งกันซื้อเพราะราคามันขึ้นเอาๆ แท้จริงแล้วคือสมบัติที่ตกลงมาจากฟากฟ้านั่นเอง ถ้าเกิดมีอุกกาบาตระดมเข้าชนโลกอีกสักรอบ ราคาทองคงลดแน่ๆ ^.^

ที่มา - Live Science, Discovery News, New Scientist

นักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันเชื่อว่าดวงจันทร์เป็นปัจจัยหนึ่งที่จำเป็นของวิวัฒนาการแห่งสรรพชีวิตบนโลกนี้ หากไม่มีดวงจันทร์เบ้งๆ คอยรักษาสมดุลของแรงโน้มถ่วง แกนหมุนของโลกจะแกว่งกลับไปกลับมาด้วยอัตราการเปลี่ยนแปลงประมาณ 85 องศาต่อ 100,000 ปี ซึ่งนั่นหมายความว่าโลกจะต้องเผชิญกับยุคหนาวจัดสลับกับยุคร้อนจัดอย่างแปรปรวน จนสิ่งมีชีวิตไม่มีเวลาพอที่จะวิวัฒนาการปรับตัวได้ทัน

แต่ Jason Barnes แห่งมหาวิทยาลัยไอดาโฮไม่คิดเช่นนั้น เขาได้สร้างแบบจำลองโดยเอาดวงจันทร์ออกไปจากวงโคจรโลก ผลปรากฏว่าแกนหมุนของโลกไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากอย่างที่เคยเชื่อกัน โดยเมื่อรวมการฉุดจากแรงโน้มถ่วงของพวกดาวเคราะห์โตๆ อย่างดาวพฤหัสและปัจจัยอื่นๆ เข้าไปด้วย แกนหมุนของโลกจะเปลี่ยนแปลงเพียงประมาณ 10 องศาต่อ 100,000 ปีเท่านั้น (อัตราการเปลี่ยนแปลงแกนหมุนของโลกในปัจจุบันมีค่าประมาณ 0.5 - 1 องศาต่อ 100,000 ปี)

Jason Barnes เชื่อว่าการสวัดสวายของแกนหมุนเพิ่มหรือลดแค่ 10 องศาอาจส่งผลให้ภูมิอากาศแปรปรวนมากกว่าที่เป็นอยู่หลายเท่า แต่ก็คงไม่มากพอที่จะทำให้สิ่งมีชีวิตตายเหี้ยนจนไม่เหลือลูกหลานให้วิวัฒนาการได้

นอกจากนี้ในแบบจำลองยังเสนออีกว่าหากโลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ในทิศทางตรงกันข้ามกับที่เป็นอยู่ แกนหมุนของโลกที่ไร้ดวงจันทร์จะเสถียรกว่านี้อีก

ที่มา - Discovery News

นอกจากเรื่องปัญหากำเนิดดวงจันทร์แล้ว ปริศนาอันดับสองที่นักวิทยาศาสตร์สงสัยเกี่ยวกับดวงจันทร์ก็คือความแตกต่างระหว่างพื้นผิวทั้งสองด้านของมัน ด้านที่หันเข้าหาโลกมีลักษณะค่อนข้างเรียบ ส่วนด้านที่หันออกจากโลกกลับมีภูมิประเทศเป็นภูเขาและที่ราบสูง เปลือกพื้นผิวดวงจันทร์ (crust) ของด้านที่หันออกจากโลกก็หนากว่ามากด้วย โดยหนากว่าด้านที่หันเข้าหาโลกถึง 50 กิโลเมตร

Erik Asphaug และ Martin Jutzi แห่ง University of California, Santa Cruz เชื่อว่าพวกเขาทั้งสองมีแบบจำลองที่สามารถอธิบายได้ว่าทำไมดวงจันทร์ถึงได้มีรูปร่างแบบนั้น

เห็นมั้ย! พลังงานนิวเคลียร์ทำให้โลกร้อนจริงๆ ด้วย

พวกต่อต้านโรงไฟฟ้านิวเคลียร์อย่าเพิ่งรีบดีใจ ผมไม่ได้พูดถึง "ภาวะโลกร้อน" หรือ "การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศโลก" (Global climate change) นะครับ และก็ไม่ได้พูดถึงพลังงานนิวเคลียร์จากโรงไฟฟ้าที่มนุษย์สร้างด้วย แต่ความร้อนในที่นี้ คือ "พลังงานความร้อนใต้พิภพ" (geothermal energy) ซึ่งเป็นพลังงานความร้อนที่เปล่งออกมาจากภายในของดาวเคราะห์โลก

ทีมวิจัยร่วมของญี่ปุ่นและอิตาลีได้ตรวจสอบปริมาณ neutrino และ antineutrino ด้วยเครื่องตรวจ Kamioka Liquid-Scintillator Antineutrino Detector (KamLAND) and the Borexino Detector อย่างละเอียด ซึ่งปริมาณอนุภาคทั้งสองนี้สามารถนำไปคำนวณหาอัตราการเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชั่นที่เป็นแหล่งกำเนิดของพวกมันได้

เมื่อหักปริมาณนิวตริโนที่มาจากอวกาศออกไปแล้ว ผลจากการวิเคราะห์ล่าสุดพบว่าปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชั่นของธาตุกัมมันตรังสีภายใต้เปลือกโลกและแก่นกลางโลก (ส่วนใหญ่คือ ยูเรเนียมและธอเรียม) ให้พลังงานความร้อนออกมามากถึง 20 terawatts และถ้าหากรวมพลังงานที่ได้จากการสลายตัวของโพแทสเซียมกัมมันตรังสีเข้าไปอีก 4 terawatts เราก็จะพูดได้เลยว่า "มากกว่าครึ่งหนึ่งของพลังงานความร้อนใต้พิภพของโลก (44 terawatts) มาจากพลังงานนิวเคลียร์"

พลังงานปริมาณมหาศาลจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ตามธรรมชาตินี้สามารถให้มนุษย์ชาติใช้กันได้อย่างเหลือเฟือ (ปัจจุบันมนุษย์ทั้งโลกบริโภคพลังงานรวมกันอยู่ที่ประมาณ 14 terawatts กว่าๆ) ปัญหาก็อยู่แค่ว่า "เราจะเอามันมาใช้ได้อย่างไร?"

ที่มา - Scientific American

บริษัท UrtheCast จากแคนาดา เตรียมติดตั้งกล้อง 2 ตัวไว้ที่ด้านนอกของสถานีอวกาศนานาชาติ (ISS) เพื่อ "ถ่ายทอดสด" ภาพของ "โลก" แล้วยิงสัญญาณแบบ HD กลับมาเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตตลอดเวลา

ตัวแทนของ UrtheCast บอกว่าการถ่ายทอดสดนี้จะเหมือน Google Earth ผสม YouTube โดยจะผสมผสานวิดีโอกับแผนที่โลกด้วย ผู้ชมสามารถหยุดวิดีโอ ซูม ย้อนกลับได้ตลอดเวลา

กล้องจะถูกส่งไปติดตั้งที่สถานีอวกาศในปีนี้ ส่วนการถ่ายทอดจะเริ่มต้นปี 2012 ครับ

ที่มา - PopSci

ดวงจันทร์ของโลกมีลักษณะที่พิเศษมากๆ อยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือมันมีขนาดใหญ่โตมากเมื่อเทียบกับโลก เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์ยาวถึง 1 ใน 4 ของเส้นผ่านศูนย์กลางโลก นักวิทยาศาสตร์เคยเชื่อกันว่านี่คือเอกลักษณ์หนึ่งในล้านอันหาได้ยากยิ่งในจักรวาล

แต่ว่าทีมนักวิจัยของมหาวิทยาลัยซูริคและมหาวิทยาลัยโคโลราโด ได้สร้างแบบจำลองหาความเป็นไปได้จากทฤษฎีการกำเนิดดาวเคราะห์และดวงจันทร์ ผลออกมาปรากฏว่าโอกาสที่ดาวเคราะห์แบบโลกของเราจะมีดวงจันทร์ขนาดพอๆ กับดวงจันทร์ของเรา มีค่าอยู่ประมาณ 1 ใน 12 โดยเฉลี่ย (ค่าต่ำสุดคือ 1 ใน 45 และค่าสูงสุดคือ 1 ใน 4)

เราเชื่อกันว่าดวงจันทร์เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนที่โลกยังเป็นแค่ฝุ่นและกลุ่มแก๊สที่หมุนวน โลกเริ่มแรกถูกอุกกาบาตขนาดเท่าดาวอังคารพุ่งชน ฝุ่นบางก้อนจึงหลุดออกไปอยู่ข้างโลกและเกิดเป็นดวงจันทร์ขึ้นมา นักวิทยาศาสตร์คิดว่าดวงจันทร์ขนาดใหญ่มีส่วนช่วยให้แกนหมุนของโลกนิ่งและเสถียร ภูมิอากาศของโลกจึงนิ่งมากพอให้ชีวิตอาศัยอยู่ได้

ที่มา - BBC News

จากการเก็บข้อมูลของดาวเทียม Gravity Field and Steady-State Ocean Circulation Explorer (GOCE) ของ European Space Agency กว่าเกือบ 1 หนึ่งปีเต็ม นักวิทยาศาสตร์ได้แสดงให้เห็นว่าถ้าผิวโลกของเราถูกคลุมด้วยท้องน้ำทั้งหมดและไม่มีกระแสคลื่นในมหาสมุทรเลย โครงสร้าง "geoid" ของโลกจะมีสภาพเป็น "ก้อนมันฝรั่งปุๆ"

geoid คือรูปร่างสมมติของโลกที่เกิดได้จากการคำนวณรูปร่างของพื้นน้ำในกรณีที่ผิวโลกนี้ทั้งใบเป็นมหาสมุทรที่ไม่มีกระแสคลื่นและกระแสลมเลย แรงที่เกี่ยวข้องในการสร้างแบบจำลอง geoid ก็จะเหลือแต่แรงโน้มถ่วงของโลกเพียงอย่างเดียว เหตุผลที่ geoid ของโลกมีสภาพเป็นหัวมันฝรั่งบูดๆ เบี้ยวๆ นั้นเป็นเพราะว่ามวลเปลือกโลกมีการกระจายตัวไม่สม่ำเสมอ บางที่ก็มีมวลมากกว่าที่อื่นๆ แรงโน้มถ่วงก็ออกแรงดึงน้ำมากกว่า

ทฤษฎีเรื่องอุบัติของน้ำบนโลกที่ยอมรับกันมากที่สุดในปัจจุบันอธิบายไว้ว่า แรกเริ่มเดิมทีนั้นโลกของเราไม่มีน้ำอยู่เลย เพราะว่าอุณหภูมิเริ่มต้นตอนที่โลกถือกำเนิดนั้นสูงมากจนน้ำ (ถ้ามีอยู่) ระเหยหนีไปในอวกาศหมด ต่อมาพอโลกเริ่มเย็นลง ก็มีอุกกาบาตหรือดาวหางซึ่งเป็นก้อนน้ำแข็งขนาดยักษ์จากอวกาศพุ่งเข้ามาชนโลก แล้วก็ บู้ม! กลายเป็นโกโก้ครั้นช์ เอ๊ย ไม่ใช่ กลายเป็นมหาสมุทร ทะเลอย่างที่เราเห็นทุกวันนี้

แต่จากการจำลองของทีมวิจัยที่นำโดยศาสตราจารย์ Nora de Leeuw แห่งมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอนได้เสนอหลักฐานใหม่ที่ว่า "โลกของเรานี้อาจมีน้ำมาตั้งแต่ต้น คือ ตั้งแต่วันแรกที่โลกถือกำเนิดเลย"

ทีมนักวิจัยได้ทำการจำลองสภาพของฝุ่นผงอวกาศในคอมพิวเตอร์ ฝุ่นผงในแบบจำลองนั้นประกอบด้วยแร่ olivine ซึ่งเป็นแร่ที่พบได้ทั่วไปในระบบสุริยะของเราและเนบิวลา ดังนั้นพออนุมานได้ว่ามันก็น่าจะเป็นฝุ่นที่รวมเข้าไปในกลุ่มก้อนมวลก่อนจะเป็นดาวเคราะห์ด้วย จากการคำนวณสรุปได้ว่าการจะแยกโมเลกุลของน้ำออกจากฝุ่นผงนี้ต้องใช้พลังงานจำนวนมาก ขนาดในอุณหภูมิที่สูงถึง 630 องศาเซลเซียส โมเลกุลน้ำก็ยังคงอยู่ในเม็ดฝุ่นผงนี้ได้อย่างสบายๆ

นักวิจัยคาดว่าโลกคงจะเก็บสะสมน้ำมาจากฝุ่นพวกนี้ตั้งแต่ตอนที่โลกเริ่มถือกำเนิด ในจุดที่อุณหภูมิและความดันสูงขนาดนั้น โมเลกุลน้ำที่แทรกอยู่ในฝุ่นผงพวกนี้ก็ค่อยๆ แยกตัวออกมาเรื่อยๆ พอโลกเย็นลง น้ำที่เป็นของเหลวก็รวมตัวกันกลายเป็นมหาสมุทรและทะเล

NASA จับมือกับกระทรวงพาณิชย์ญี่ปุ่น ดำเนินโครงการ Global Digital Elevation Map เพื่อถ่ายภาพแผนที่โลกที่ครอบคลุมที่สุด ขณะนี้สำเร็จด้วยอัตรา 99% ของพื้นผิวโลก

ญี่ปุ่นได้ติดอุปกรณ์ชื่อ Advanced Spaceborne Thermal Emission and Reflection Radiometer หรือ Aster ขึ้นไปกับดาวเทียม Terra ของ NASA เพื่อถ่ายภาพ หัวหน้าทีมของ NASA กล่าวว่าภาพที่ได้จากงานนี้เป็นภาพถ่ายดิจิทัลของพื้นผิวโลกที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่เคยมีมา

ภาพเหล่านี้จะนำไปใช้พัฒนาความเที่ยงตรงของแผนที่ รวมถึงงานวิจัยด้านอื่นๆ และเตรียมจะแจกจ่ายให้ดาวน์โหลดไปใช้กันฟรีๆ ในเร็วๆ นี้

ที่มา - BBC