ฟุตบอลโลกนัดชิงชนะเลิศในวันอาทิตย์นี้อาจมีความศักดิ์สิทธิ์เป็นพิเศษ เพราะโลกของเราจะเกิดสุริยุปราคาในเวลาเดียวกับที่เกมฟุตบอลเริ่มแข่ง

แต่สุริยุปราคานี้จะไม่ได้เกิดที่แอฟริกาใต้นะครับ (ถ้าเกิดจริงคงเท่สุดๆ) โดยประเทศที่จะได้เห็นสุริยุปราคาคือหมู่เกาะ Cook ในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ในช่วงเช้าที่พระอาทิตย์ขึ้น เป็นเวลา 5 นาที 20 วินาที

ประธานการท่องเที่ยวของหมู่เกาะ Cook บอกว่าผู้คนในหมู่เกาะแถวนั้นจะออกมารวมตัวกันดูสุริยุปราคาเป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจะกลับบ้านไปดูเกมฟุตบอลโลกกันต่อ

ใครแพ้นัดชิงอาจไม่ต้องโทษปลาหมึกอย่างเดียว แต่โทษสุริยุปราคาด้วยก็ได้

ที่มา - CNN

มีหลายๆส่วนในจักรวาลของเราที่ไม่ค่อยจะมีเหตุผลเท่าไรนัก หนึ่งในนั้นคือ แรงโน้มถ่วง นักวิทยาศาตร์ทั่วโลกพยายามที่จะรวมแรงโน้มถ่วงเข้าในสมการ Grand Unified theory ซึ่งรวมเอา 3 ใน 4 แรงในธรรมชาติไว้ในตัวสมการแล้วได้แก่ แรงนิวเคลียร์แบบอ่อน แรงนิวเคลียร์แบบแรง และ แรงแม่แหล็กไฟฟ้า เพื่อที่จะได้สมการครอบจักรวาล Unified field theory ซึ่งรวมแรงทั้งหมดในธรรมชาติเข้าไว้ด้วยกัน

ปัญหาอีกอย่างหนึ่งก็คือ พลังงานมืด ซึ่งเป็นปรากฏการณ์แปลกประหลาดที่ทำให้จักรวาลของเราขยายตัวในอัตราเร่ง แม้ว่าแรงดึงดูดควรที่จะดึงดูดมันเข้าหากันหรืออย่างน้อยลดอัตราการขยายตัว

ปัญหาที่ยุ่งยากและสับสนเหล่านี้เป็นสาเหตุให้ Nikodem Poplawski แห่งมหาวิทยาลัยอินเดียน่า หยุดการค้นหาการกำเนิดระบบจักวาลที่จุดบิ๊กแบง และเริ่มพิจารณาว่ามีบางอย่างที่มีตัวตนอยู่แล้วก่อนบิ๊กแบง ที่ก่ิอให้เกิดระบบจักรวาลขึ้นมา (ทฤษฏีบิ๊กแบง เป็นทฤษฎีที่กล่าวถึงการกำเนิดของจักรวาลว่ากำเนิดขึ้นมากจากจุดกำเนิด "singularity" เมื่อ 13.7 พันล้านปีก่อนและเริ่มขยายตัวตั้งแต่นั้นมา)

การคำนวณทำให้เขาได้พบว่า จริงๆแล้วระบบจักรวาลของเราเกิดมาจากการสลายตัวของดาวยักษ์ในจักรวาลอื่น การสลายตัวนี้ทำให้เกิดรูหนอนขึ้น และระหว่างปลายสองข้างของรูหนอนนี้เองจักวาลของเราได้ก่อกำเนิดขึ้นมา เหตุการณ์ที่เขากล่าวมาเหล่านี้สามารถที่จะอธิบายโจทย์เรื่อง แรงโน้มถ่วง และ การขยายตัวของจักวาลได้ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขากำลังจะตีพิมพ์เรื่องเหล่านี้ลงในนิตยสาร Physics Letters B. วันจันทร์นี้ เขายังได้กล่าวว่าการคำนวณเหล่านี้ยังต้องการการปรับปรุงอีกมาก

ที่มา - Science

นักวิทยาศาสตร์ค้นพบสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดบนพื้นผิวโลกสำหรับการดูดาว จุดนี้ถูกเรียกว่า Ridge A และอยู่ห่างจากขั้วโลกใต้ไป 600 ไมล์

ข้อดี Ridge A มีมากมาย ทั้งเรื่องเมฆหมอก ความชื้น ท้องฟ้ามืดสนิท และความปั่นป่วนของบรรยากาศที่น้อยกว่าที่อื่นมาก มีการประเมินว่าภาพถ่ายอวกาศจาก Ridge A จะมีคุณภาพดีกว่าภาพจากจุดที่ดีที่สุดในปัจจุบันถึง 3 เท่าตัว อย่างไรก็ตาม Ridge A มีปัญหาอย่างแรงครับ เพราะสภาพของมันนั้นมนุษย์อาศัยอยู่ไม่ได้ และยังไม่เคยมีมนุษย์คนไหนไปเหยียบ Ridge A ได้เลย

เมื่อมนุษย์ไปไม่ได้ ทำยังไงกันดีล่ะ? คำตอบก็ง่ายมาก ส่งหุ่นยนต์ไปนั่นเอง ตอนนี้บริเวณใกล้ๆ Ridge A มีจุดที่เรียกว่า Dome A ซึ่งมีหุ่นยนต์ทำหน้าที่คอยเฝ้ามองท้องฟ้า ชื่ออย่างเป็นทางการของมันคือ PLATeau Observatory (PLATO) โครงการนี้เป็นความร่วมมือระหว่างจีนกับออสเตรเลีย เริ่มปฏิบัติงานเมื่อเดือนมกราคม 2008 และเก็บข้อมูลท้องฟ้าโดยไม่ต้องมีมนุษย์ประจำอยู่

มนุษย์ที่อยู่ใกล้ PLATO ที่สุด ห่างออกไป 600 ไมล์ และมันสามารถทำงานได้ 200 วันโดยไม่ต้องมีใครคุม การส่ง PLATO ไปที่จุด Dome A ต้องใช้เวลา 2 สัปดาห์จากชายฝั่งของทวีปแอนตาร์กติกา และมีค่าใช้จ่ายตกกิโลกรัมละ 10 ดอลลาร์ รวมกันก็หลายล้านบาทไทย

ที่มา - Wired

ที่ผ่านมานักวิทยาศาสตร์เคยค้นพบหลุมดำแค่ 2 ขนาดเท่านั้น คือ เล็กจิ๋วกับใหญ่สุดๆ และถึงแม้ว่าจะมีสมมติฐานมานานว่าควรจะมีหลุมดำขนาดกลางๆ ด้วย แต่ก็เพิ่งมาค้นเจอกันช่วงนี้

นักดาราศาสตร์จาก Centre d?Etude Spatiale des Rayonnements ในฝรั่งเศสได้ค้นพบหลุมดำขนาดกลาง มีมวลประมาณ 500 เท่าของดวงอาทิตย์ อยู่ห่างออกไปจากโลก 290 ล้านปีแสง การค้นพบครั้งนี้น่าจะช่วยให้เราเข้าใจต้นกำเนิดของหลุมดำขนาดใหญ่ยักษ์ ซึ่งอยู่ใจกลางกาแลกซีทางช้างเผือก และมีมวลประมาณหลายพันล้านเท่าของดวงอาทิตย์ (รู้จักกันในชื่อ Sagittarius A*)

ส่วนหลุมดำขนาดเล็กมีมวลประมาณ 3-20 ของดวงอาทิตย์ เกิดจากการระเบิดของดาวฤกษ์ นักวิทยาศาสตร์ตั้งข้อสังเกตว่าหลุมดำขนาดยักษ์อาจเกิดจากหลุมดำขนาดกลางๆ หลายอันมารวมกัน

ที่มา - Wired

Gerrit Blank นักเรียนมัธยมในเยอรมนีอายุ 14 ขวบกำลังเดินไปโรงเรียนตอนเช้า เขาเห็น "บอลแสง" ตกลงมาจากท้องฟ้า ปรากฎว่ามันเป็นหินอุกกาบาตขนาดเท่าเมล็ดถั่ว ซึ่งวิ่งมาชนที่มือของ Gerrit ก่อนจะตกลงพื้น สร้างรูใหญ่ขนาดรอยเท้ามนุษย์

Gerrit รอดชีวิตจากอุกกาบาตอย่างปาฏิหาริย์ (โอกาสรอด 1 ในล้าน) อย่างไรก็ตามมือของเขาเป็นแผลยาว 3 นิ้ว เขาเล่าว่าเห็นแสงสว่างขนาดใหญ่ลอยมา และรู้สึกเจ็บปวดที่มือ หลังจากนั้นมีเสียงดังเหมือนฟ้าผ่าจนทำให้หูของเขาสั่นไปอีกเป็นชั่วโมง

นักวิทยาศาสตร์ได้ตรวจสอบหินอุกกาบาตแล้ว และดูจากสภาพทางเคมีสามารถยืนยันได้ว่ามันมาจากนอกโลกแน่นอน

อุกกาบาตตกใส่คนนั้นเกิดขึ้นได้ยากมาก เพราะว่ามักจะโดนความร้อนจนระเหิดไปก่อน ครั้งที่แล้วที่มีการบันทึกไว้เกิดขึ้นในปี 1954 โดยมีแม่บ้านในสหรัฐคนหนึ่งโดนอุกกาบาตตกใส่บริเวณสะโพก ส่วนกรณีที่อุกกาบาตตกใส่ใกล้ๆ ตัวแต่ไม่โดนตัวมีมากกว่านั้น ที่มีการบันทึกไว้เกิดขึ้น 25 ครั้งในระหว่างปี 1860-1990

ที่มา - Telegraph, Wired

ดาวเคราะห์แคระพลูโต (หรือเดิม "ดาวพลูโต") ถูกค้นพบในปี 1930 และถูกตั้งชื่อโดยเด็กผู้หญิงชาวอังกฤษชื่อ Venetia Burney ซึ่งขณะนั้นมีอายุ 11 ปี

ในวันที่ 30 เมษายนที่ผ่านมา Venetia Phair (นามสกุลหลังแต่งงาน) ได้เสียชีวิตลงแล้วที่เมือง Banstead ประเทศอังกฤษด้วยอายุ 90 ปี

ตำนานการตั้งชื่อ "พลูโต" นี้เกิดจากเธอกินข้าวเช้ากับแม่และตาซึ่งเป็นอดีตบรรณารักษ์ของห้องสมุดในมหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด คุณตาเล่าข่าวการค้นพบดาวพลูโต (ซึ่งปรากฎตัวในทางทฤษฎีมาตั้งแต่ปี 1906 แล้วแต่ยังไม่มีใครถ่ายภาพออกมาได้) ให้เธอฟัง และถามเธอว่ามันควรจะมีชื่อ เมื่อชื่อ "พลูโต" ปิ๊งออกมาจากหัวของเธอ เรื่องก็เริ่มขึ้นนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ตาของเธอได้เสนอชื่อนี้ให้เพื่อนนักดาราศาสตร์ที่อ็อกซฟอร์ดฟัง ซึ่งนักดาราศาสตร์คนนี้ก็ได้เสนอต่อที่ประชุมนักดาราศาสตร์ของอังกฤษอีกทอดหนึ่ง ชื่อคู่แข่งอื่นๆ ได้แก่ Kronos, Minerva, Zeus, Atlas, Persephone, Onehtn เป็นต้น แต่สุดท้ายแล้วชื่อพลูโตชนะการโหวตด้วยเหตุผลที่ว่า อักษรสองตัวแรก (PL) เป็นตัวย่อของ Percival Lowell ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งหอดูดาวที่ค้นพบดาวพลูโตเป็นที่แรก

ตระกูลนี้ยังประสบความสำเร็จในการตั้งชื่อดาวอีกครั้ง โดยน้องชายของคุณตาบรรณารักษ์คนนี้ เป็นคนตั้งชื่อดวงจันทร์ Phobos และ Deimos ของดาวอังคาร

ที่มา - New York Times

นักวิจัยจาก Max Planck Institute for Radio Astronomy ในเมืองบอนน์ ประเทศเยอรมนี ได้ศึกษาว่าในจักรวาลมีกรดอะมิโน (ซึ่งเป็นพื้นฐานของสิ่งมีชีวิต) มากแค่ไหน

ผลการทดลองครั้งนี้ล้มเหลว หากรดอะมิโนไม่เจอ แต่ดันไปเจออย่างอื่นแทน นั่นคือสารเคมี ethyl formate ซึ่งเป็นสารที่ก่อให้เกิดรสของราสเบอร์รี!!!

การทดลองนั้นใช้กล้องโทรทัศน์ IRAM ในสเปน ดูการแผ่รังสีของดาวเกิดใหม่ในเขต Sagittarius B2 การแผ่รังสีนี้จะถูกดูดซับโดยกลุ่มเมฆที่อยู่ใกล้ๆ และกลุ่มเมฆจะแผ่รังสีเด้งที่สองออกมา แต่คราวนี้จะแผ่รังสีอะไรนั้นขึ้นอยู่กับว่า กลุ่มเมฆนั้นมีสารอะไรอยู่บ้าง

นอกจากค้นพบว่าในกลุ่มเมฆมี ethyl formate ยังเจอสาร propyl cyanide ซึ่งเป็นพิษต่อมนุษย์อีกด้วย ก่อนหน้านี้นักวิทยาศาสตร์ได้ค้นพบโมเลกุลอีกหลายชนิด แต่สองอย่างนี้ถือว่ามีขนาดของโมเลกุลใหญ่ที่สุดที่เคยเจอ

ส่วนมันจะมีรสเหมือนราสเบอร์รีจริงๆ หรือไม่ ต้องลองไปชิมดูถึงจะรู้!

ที่มา - Telegraph

ภาพหายากจากกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลครับ โดยมันคือดาวเสาร์พร้อมกับดวงจันทร์ 4 ดวงโคจรมาเรียงกันบนด้านสว่างของดาวเสาร์พอดี (มีตัวดาวเสาร์เป็นฉากหลัง)

ชื่อของดวงจันทร์ 4 ดวงนี้ (จากซ้ายไปขวา) คือ Enceladus, Dione, Titan, Mimas จะเห็นว่า Titan โตกว่าใครเพื่อน ภาพขนาดใหญ่ดูได้จากเว็บของฮับเบิล

ดาวเสาร์มีดวงจันทร์ที่ยืนยันแล้วทั้งหมด 61 ดวง

ที่มา - Bad Astronomy

จากบล็อก Bad Astronomy ครับ

1. ดาวพลูโตเคยถูกถ่ายภาพติดตั้งแต่ปี 1919 แต่ไม่มีใครเคยสนใจเพราะว่ามันจางมาก กว่าจะถูกค้นพบอีกครั้งก็คือปี 1930 โดย Clyde Tombaugh
2. วงโคจรของพลูโตนั้นตัดกับเนปจูน แต่มันกลับไม่เคยชนกัน สาเหตุนี้เป็นเพราะถ้ามองจากแผนภาพแบบ 2d วงโคจรมันจะตัดกัน แต่ในความเป็นจริงแล้ว พลูโตมันจะโคจรแบบเอียงๆ ต่างจากดาวเคราะห์ดวงอื่น (ภาพประกอบ)
3. พลูโตเป็นวัตถุที่ใหญ่ที่สุดในบริเวณดาวเนปจูน ถึงแม้ว่าเนปจูนจะใหญ่มาก แต่พลูโตไม่เคยตกอยู่ใต้แรงดึงดูดของเนปจูนเลย เป็นเพราะว่ารอบของวงโคจรนั้นไม่เท่ากัน แถมในบางครั้งพลูโตนั้นอยู่ใกล้ดาวยูเรนัสมากกว่าเนปจูนเสียอีก
4. ขนาดและมวลของพลูโต ตามที่นักวิทยาศาสตร์ประเมินนั้นเล็กลงเรื่อยๆ ตามยุคสมัย เนื่องจากว่าพลูโตมันไกลมากก็ต้องใช้วิธีเดา พอเครื่องมือในการวัดนั้นแม่นขึ้น ก็พบว่าพลูโตนั้นเล็กกว่าที่คิดไว้มาก ตอนนี้ตัวเลขล่าสุดคือพลูโตมีมวลคิดเป็น 0.2% ของโลก และมีขนาดเล็กกว่าดวงจันทร์
5. แต่ว่าพลูโตไม่ใช่ดาวที่ใหญ่ที่สุดที่อยู่สุดขอบของสุริยะจักรวาล นักวิทยาศาสตร์คาดการณ์กันมานานแล้วว่าแถวๆ พลูโตจะต้องมีดาวขนาดใกล้เคียงกันอยู่ และสุดท้ายในปี 2005 ก็มีคนค้นพบดาวเอรีส (Eris) และดวงจันทร์ของเอรีสชื่อดีสโนเมีย (Dysnomia) ซึ่งมีมวลรวมกันมากกว่าพลูโต 27%
6. พลูโตมีชั้นบรรยากาศ ถึงแม้จะบางมากแต่ก็มีอากาศ ความดันที่ผิวดาวนั้นคิดเป็น 0.00001 เท่าของโลก และก๊าซส่วนมากเป็นไนโตรเจน มีก๊าซมีเทนเล็กน้อย และช่วงที่พลูโตโคจรเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากกว่าปกติ ก๊าซที่แข็งตัวอยู่จะระเหิดเป็นไอทำให้มีบรรยากาศเพิ่มขึ้น
7. พลูโตเป็นระบบดาวคู่ โดยพลูโตนั้นมีขนาดใกล้เคียงกับดวงจันทร์ชารอน (Charon) ของตัวเองมาก (โดยเฉพาะเมื่อเทียบความสัมพันธ์โลก-ดวงจันทร์) ลักษณะของวงโคจรจึงไม่ใช่ชารอนโคจรรอบพลูโตเหมือนกับดวงจันทร์ของโลก แต่เป็นการโคจรรอบกันและกันแทน (ภาพประกอบ)
8. เรามีภาพพื้นผิวของดาวพลูโตด้วยนะ เพียงแต่มันเบลอมากจนมองอะไรไม่เห็น เพราะมันไกลมากนั่นเอง (ภาพประกอบ)
9. แกนของพลูโตนั้นเอียงมากๆ มากกว่ายูเรนัสเสียอีก แกนของพลูโตเอียง 122 องศา ยูเรนัสเอียง 98 องศา ส่วนโลกนั้น 24 องศา แต่ก็ไม่มีใครเอียงเท่ากับดาวศุกร์ที่ซัดไปซะ 177 องศาเชียวแน่ะ
10. ถึงแม้ว่าพลูโตจะถูกเรียกว่าเป็นดาวน้ำแข็ง แต่จริงๆ แล้ว70% ของมันน่ะเป็นหินอยู่ข้างในต่างหาก

ที่มา - Bad Astronomy

นักดาราศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเยล (Yale University) ได้ค้นพบกาแล็กซีที่เต็มไปด้วยสสารมืด ซึ่งสว่างน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีการค้นพบกันมา

กาแล็กซีดังกล่าว มีชื่อว่า Segue 1 ซึ่งเป็นหนึ่งในกาแล็กซีที่เป็นบริวารของกาแล็กซีทางช้างเผือก ซึ่งมันมีความสว่างน้อยกว่ากาแล็กซีทางช้างเผือกนับพันล้านเท่า การค้นพบครั้งนี้ ได้รับการตีพิมพ์ในวาสาร The Astrophysical Journal

ถึงแม้ Segue 1 จะมีดาวที่มองเห็นได้เป็นจำนวนน้อย แต่มันกลับมีมวลมากกว่าที่เห็นถึงพันเท่า ซึ่งนักดาราศาสตร์ให้ความเห็นว่า มวลที่เพิ่มขึ้นมา จะต้องเป็นมวลของสสารมืดอย่างแน่นอน

เมื่อมองเฉพาะแสงที่เปล่งออกมาจากกาแล็กซี นักวิจัยคาดการณ์ว่ามันน่าจะมีมวลน้อย แต่กลับพบว่ามันมีมวลตั้งแต่ 100 ถึง 1000 เท่า ของมวลที่ปรากฏ

เนื่องจากสสารมืดไม่ดูดกลืนแสงหรือเปล่งแสงออกมา นักวิทยาศาสตร์จะทำการวัดผลกระทบต่อแรงโน้มถ่วงของมัน และเชื่อว่า 85% ของมวลทั้งหมดในจักรวาลคือสสารมืด

ที่มา - EureakAlert